Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Ομοιοπαθητική ιατρική

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική σήμερα

Παρουσίαση εργασίας

(απλουστευμένη περίληψη)

 

Οι θεμέλιοι νόμοι της ομοιοπαθητικής ιατρικής, τέθησαν πριν από 2500 χρόνια, από τον πατέρα της ιατρικής επιστήμης, τον Ιπποκράτη.

Ο βασικός νόμος της Ομοιοποαθητικής

Ο ίδιος διατύπωσε τον βασικότερο νόμο «τα όμοια τοις ομοίοις εισίν ιάματα» και έκανε αρκετές παρατηρήσεις, για την ομοιοπαθητική θεώρηση των νόσων, οι οποίες συστηματικοποιήθηκαν πολύ αργότερα – το 1780 μ.Χ. – από τον         Αυστριακό ιατρό, χημικό και συγγραφέα   .

Η Ομοιοπαθητική σαν επιστημονικό θεραπευτικό σύστημα

  • Παρατήρησε ότι φυσικές ουσίες μπορούν να παράγουν σε υγιείς οργανισμούς συμπτώματα που είναι όμοια με αυτά που μπορούν να θεραπεύσουν σε ασθενείς οργανισμούς
  • Παρατήρησε ότι τα θεραπευτικά αποτελέσματα των φυσικών ουσιών, αυξάνονται σημαντικά ύστερα από αραίωση και κρούση του αρχικού διαλύματος (δυναμοποίηση)
  • Πειραματίστηκε με πολλές ουσίες σε υγιείς οργανισμούς, για την εξεύρεση φαρμάκων σε όλο το εύρος της ανθρώπινης παθολογίας.

 

Για να αντιληφθεί κανείς σε γενικές γραμμές, πως λειτουργεί αυτή η Ολιστική Θεραπευτική Τέχνη, αναφέρω ορισμένες στοιχειώδεις αρχές της:

  • Το πρώτο που πρέπει να αναφερθεί, είναι πως σε έναν οργανισμό, μπορεί να υπάρχει μία πάθηση ή περισσότερες – διαφορετικές μεταξύ τους – αλλά δεν μπορεί να υπάρχουν δύο «όμοιες» παθήσεις ταυτόχρονα (για παράδειγμα δεν είναι δυνατόν κάποιος να έχει ταυτόχρονα, δύο «όμοιες» αμυγδαλίτιδες ή δύο «όμοιους» πονοκεφάλους)
  • Το δεύτερο βασικό δεδομένο, είναι ότι όταν ένας υγιής οργανισμός, λάβει μία  φυσική ουσία, θα αναπτύξει μια συγκεκριμένη συμπτωματολογία για ένα μικρό χρονικό διάστημα, που θα είναι χαρακτηριστική της ουσίας αυτής. Για παράδειγμα αν κάποιος λάβει διάλυμα του φυτού Belladona, θα αναπτύξει για λίγες μέρες έναν συγκεκριμένο τύπο παλμικού πονοκεφάλου ο οποίος θα επιδεινώνεται από το φως, τους ήχους και την παραμικρή κίνηση.
  • Το τρίτο που πρέπει να γνωρίζει κανείς είναι ότι σε κάθε οργανισμό

η ισχυρότερη πάθηση καταστέλλει την ασθενέστερη.

Άρα λοιπόν αν κάποιος ασθενής, παρουσιάζει τον συγκεκριμένο τύπο παλμικού πονοκεφάλου και του χορηγηθεί Belladona, επειδή δεν είναι δυνατόν να νοσεί ταυτόχρονα από «δύο όμοιες παθήσεις», θα απαλλαγεί από τους πονοκεφάλους του, αφού το ομοιοπαθητικό φάρμακο Belladona θα απομακρύνει  την συμπτωματολογία του ως ισχυρότερο της νόσου του (η ισχύς της Belladona θα εξαρτηθεί από την δοσολογία).

Ομοιοπαθητικός Νόμος των Ομοίων
«Similar Cures Similar»

Αυτή είναι επιγραμματικά, η λογική της δράσης των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

Στην πραγματικότητα όμως, η ανεύρεση του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου από τον ιατρό σας, είναι μια πολύ δυσκολότερη και πολύπλοκη υπόθεση.

Αυτό συμβαίνει επειδή, σπανίως κάποιος ασθενής έχει ένα και μόνο σύμπτωμα. Πολύ δύσκολα θα δούμε στην καθ’ ημέρα ιατρική πράξη, κάποιον που να έχει μόνο έναν παλμικό πονοκέφαλο, αλλά μπορεί να συνυπάρχει για παράδειγμα, η επιθυμία να μείνει ο ασθενής μόνος, σε ένα ήσυχο δωμάτιο ή ακόμα να υπάρχει συνοδός ναυτία, τάση προς έμετο ή αϋπνία.

Το Ομοιοπαθητικό ολιστικό μοντέλο υγείας – ίασης

Τα συμπτώματα είναι έκφραση αντίδρασης της άμυνας του οργανισμού

Η λογική συνέπεια της παραδοχής αυτής είναι ότι, σε ένα θεραπευτικό σύστημα, τα συμπτώματα θα πρέπει να ενισχυθούν και όχι να καταπιεστούν.

Ο νόμος αυτός ήταν ήδη κατανοητός από τον Ιπποκράτη. Αναφέρει για παράδειγμα ότι η ναυτία θεραπεύεται ύστερα από την εμφάνιση εμέτου.

Το Ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν είναι placebo
(placebo = εικονικό φάρμακο)

  • Η θεραπευτική δράση της Ομοιοπαθητικής είναι ισχυρότατη σε νεογνά, βρέφη και ζώα (πρόκειται για κατηγορίες που δεν είναι δυνατόν να αυθυποβληθούν με placebo)
  • Η αρχική θεραπευτική κρίση στην Ομοιοπαθητική, που υποδηλώνει την έναρξη της θεραπείας, είναι ακριβώς αντίθετη από τη δράση του placebo.
  • Η επανεμφάνιση και ίαση παλαιότερων προδιαθέσεων του ασθενούς δεν παρατηρείται στο φαινόμενο placebo.

Γίνεται λοιπόν κατανοητό, πως η ανεύρεση του ενός και μοναδικού – ανά περίσταση – «όμοιου» φαρμάκου που θα μπορέσει να αναπαράγει όλη αυτή την ομάδα συμπτωμάτων, στηρίζεται σε ένα λεπτομερές ιστορικό που περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που θα δώσει ο ασθενής από την σωματική αλλά και την ψυχο – διανοητική σφαίρα, στον εργαστηριακό έλεγχο και στην κλινική εξέταση.

Συνήθως πρόκειται για μια χρονοβόρα διαδικασία, με εντυπωσιακά όμως αποτελέσματα.

Κατηγορίες φαρμάκων

  • Φυτά (Pulsatilla, Chamomilla)
  • Ορυκτά (Aurum, Causticum, Natrium – mur.)
  • Αδένες ζώων (Apis melifica)
  • Δηλητήρια (Arsenicum, Sepia)
  • Nosodes (Medorrhinum, Tuberculinum, Syphilinum)
  • Φάρμακα (Πενικιλίνη, Κορτιζόνη)

Η ομοιοπαθητική αποτελεί σήμερα το πλέον ολοκληρωμένο θεραπευτικό σύστημα στο πλαίσιο στης εναλλακτικής ιατρικής που μπορεί να δώσει λύση σε πολλές παθήσεις, οξείες ή χρόνιες.

Πρόκειται για μια θεραπευτική τέχνη η οποία ασκείται με επιτυχία  στην Ελλάδα και το εξωτερικό, εδώ και 250 χρόνια περίπου.

Επιγραμματικά αναφέρω ότι :

  • Όταν η ομοιοπαθητική ασκήθηκε πιλοτικά πριν από αρκετά χρόνια σε κάποια ευρωπαϊκά νοσοκομεία, διαπιστώθηκε ότι τα έξοδα λειτουργίας των νοσοκομείων αυτών, μειώθηκαν αισθητά, λόγω του χαμηλού κόστους της μηνιαίας φαρμακευτικής αγωγής (οι ασθενείς υπό ομοιοπαθητική αγωγή, χρειάζονταν καθόλου ή λιγότερα συμβατικά φάρμακα κατά την διάρκεια της νοσηλείας τους).
  • Σήμερα πια υπάρχουν ομοιοπαθητικά νοσοκομεία σε πολλές χώρες (Η.Π.Α., Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία κ.α.).
  • Σε κάποιες από αυτές τις χώρες, η ομοιοπαθητική έχει αναγνωριστεί ως ιατρική πράξη και ασκείται μόνο από ιατρούς (κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει στην Ελλάδα – λόγω νομικού κενού).
  • Η ομοιοπαθητική ιατρική, κατέχει για παράδειγμα, πανεπιστημιακή έδρα σε ιατρική σχολή της Ελβετίας, ενώ σε αρκετές χώρες παρέχεται η δυνατότητα της μεταπτυχιακής εργασίας.
  • Το 42% των Γάλλων έχει πάρει, τουλάχιστον για μία φορά ομοιοπαθητικό φάρμακο.
  • Το 49% των Γάλλων ιατρών, έχει κάποια στιγμή παραπέμψει έναν τουλάχιστον ασθενή, σε ομοιοπαθητικό ιατρό.
  • Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, η ομοιοπαθητική ιατρική είναι μέρος των Εθνικών Συστημάτων Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και ως εκ τούτου, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα χορηγούνται από τα ασφαλιστικά ταμεία.
  • Έως σήμερα, έχουν διερευνηθεί, με διπλές – τυφλές μελέτες, περίπου 2500 ομοιοπαθητικά φάρμακα, τα οποία είναι εγκεκριμένα από κρατικούς οργανισμούς φαρμάκων όπως ο Ε.Ο.Φ. (Ελλάδα) και ο F.D.A. (Αμερική).
  • Λόγω της φυσικής προέλευσης και του ιδιαίτερου τρόπου παρασκευής τους (δυναμοποίηση σε πολύ υψηλές αραιώσεις), τα φάρμακα αυτά στερούνται χημικών παρενεργειών.
  • Καθημερινά χιλιάδες ασθενών απολαμβάνουν την ευεργετική δράση αυτών των φαρμάκων. Χαρακτηριστική είναι η θεαματική αύξηση της συνταγογράφησής τους, κατά 1700 % μέσα στην προηγούμενη δεκαετία.
  • Το 1996, ο κ. Γιώργος Βυθούλκας (του οποίου μαθητές είναι πολλοί καταξιωμένοι ομοιοπαθητικοί ιατροί σε όλο τον κόσμο), τιμήθηκε από το Σουηδικό κοινοβούλιο, με το εναλλακτικό βραβείο Nobel για την προσφορά του στην ομοιοπαθητική.
  • Σήμερα η ομοιοπαθητική ιατρική (όπως και κάθε άλλη έγκυρη εναλλακτική θεραπευτική τέχνη) μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε  καταρτισμένο ιατρό με στόχο τη βελτίωση της υγείας των ασθενών του.

Αν και με αυτά που προαναφέρθηκαν, γίνεται αντιληπτό το ειδικό βάρος και ο  όγκος της ομοιοπαθητικής ιατρικής, πρέπει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα – αν και γενέτειρά της – η εναλλακτική αυτή θεραπευτική τέχνη, δεν τυγχάνει της αναγνώρισης που της αρμόζει. Οι δεσμοί συνεργασίας μεταξύ ομοιοπαθητικών και συμβατικών ιατρών, βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο από αυτό που υπάρχει σε άλλες γειτονικές μας χώρες, κυρίως λόγω δυσπιστίας.

Το νομικό καθεστώς, για την ομοιοπαθητική ιατρική στην Ευρώπη, σήμερα:

Legal status of homeopathy in Europe  (European Comm. for Homeopathy – 2005)

Ακολουθούν φωτογραφίες από ασθενείς πριν και μετά την ομοιοπαθητική θεραπεία:

Σταγονοειδής ψωρίαση
Δυσιδρωσικό έκζεμα
Γυροειδής αλωπεκία

Ατοπική δερματίτιδα

Ψωρίαση κατά  πλάκες

Καθολική αλωπεκία

 

Ως δερματολόγος και ομοιοπαθητικός ιατρός θεωρώ τα παραπάνω ως βασική υποχρέωσή μου για την πληροφόρηση όσων αναζητούν έγκυρα και αντικειμενικά στοιχεία για την ομοιοπαθητική ιατρική, καθώς και ως ελάχιστο δείγμα ευχαρίστησης προς τους ασθενείς μου, που καιρό τώρα με τιμούν και μου εμπιστεύονται τα προβλήματα υγείας τους.