Γιατί γερνάμε; (Μέρος Β)

συνέχεια από το Α μέρος του άρθρου μου.

Οι συνεχείς βλάβες και η ανεπάρκεια της επιδιόρθωσης του DNA, αποτελούν δύο από τους σημαντικότερους μηχανισμούς που προκαλούν τη γήρανση. Ήδη, έχουν αναγνωρισθεί και απομονωθεί ένζυμα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς επιδιόρθωσης και προστασίας του DNA.

Αναμένοντας το χρόνο κατά τον οποίο θα μπορούμε να επωφεληθούμε από θεραπείες αναστολής της γήρανσης, έχουμε τη δυνατότητα να βοηθήσουμε τον οργανισμό μας, δίνοντάς του μια καλή διατροφή, με πολλά φρούτα και λαχανικά, που περιέχουν ουσίες προστατευτικές για το DNA.

Για τη μακροζωία έχουν πρωταρχικό ρόλο τα γονίδια, το DNA. Ωστόσο, και άλλοι παράγοντες όπως ο τρόπος ζωής, η διατροφή και η επαγγελματική απασχόληση, έχουν καθοριστικές επιδράσεις στη διάρκεια ζωής των ανθρώπων.

Η κατανόηση των μηχανισμών που κάνουν ορισμένους ανθρώπους να έχουν μια μακροχρόνια, καλής ποιότητας ζωή, θα μπορούσε να έχει ευεργετικές προεκτάσεις για όλους μας. Για παράδειγμα η ανακάλυψη των μυστικών των αιωνόβιων, θα μπορούσε να επιτρέπει και σε άλλους να επωφεληθούν από μια ανάλογη καλή και μακρά ζωή.

Οι άνθρωποι που ζουν περισσότερο από 100 χρόνια, όταν είναι σε νεότερες ηλικίες, έχουν γενικά καλύτερη κατάσταση υγείας σε σύγκριση με τους συνομήλικους τους. Με λίγα λόγια τα επιστημονικά δεδομένα συνηγορούν στο ότι οι άνθρωποι αυτοί, έχουν προστατευτικούς μηχανισμούς που τους προφυλάσουν από ασθένειες όχι μόνο στα γεράματα τους αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Εάν λοιπόν ανακαλυφθούν οι παράγοντες οι οποίοι νωρίς στη ζωή προφυλάσσουν από διάφορες ασθένειες, θα μπορούσαν να μας δείξουν το δρόμο για μια καλής ποιότητας διαβίωση και μακροημέρευση.

Έχουμε δει ότι η γενετική συνιστώσα και η κληρονομικότητα παίζουν ένα σημαντικό ρόλο για τη διαδικασία της γήρανσης του δέρματος, αλλά και όλου του οργανισμού μας γενικότερα.

Βέβαια εκτός από το ρόλο της κληρονομικότητας και των γονιδίων, υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί παράγοντες, μη γενετικοί, οι οποίοι μπορούν να χαρακτηρίζουν κάποιες οικογένειες και να συμβάλλουν στο ποια θα είναι η διάρκεια ζωής των μελών τους.
Τέτοιοι παράγοντες είναι οι διατροφικές συνήθειες μιας οικογένειας, οι συνήθειες σωματικής άσκησης, το κάπνισμα κ.α. που επηρεάζουν ουσιαστικά τη διάρκεια ζωής και επιδρούν στη διαδικασία της γήρανσης του δέρματος.

Σήμερα παρουσιάζεται μια εξαιρετικά μεγάλη ερευνητική δραστηριότητα διεθνώς, για την ανακάλυψη των μηχανισμών αυτών (γονιδιακών, οικογενειακών, περιβαλλοντικών, επαγγελματικών κ.α.) που επηρεάζουν τη διάρκεια ζωής. Ορισμένα ερευνητικά προγράμματα μελετούν τους γονιδιακούς μηχανισμούς στον άνθρωπο και τα ζώα, ενώ άλλα εξετάζουν πληθυσμούς με αιωνόβιους.

Η κατανάλωση θερμίδων επηρεάζει τη διάρκεια ζωής και τις ασθένειες. Έρευνες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι ο περιορισμός κατανάλωσης θερμίδων μπορεί να αυξάνει τη διάρκεια ζωής και να καθυστερεί την εκδήλωση ασθενειών που οφείλονται στην αύξηση της ηλικίας.

Το κατά πόσο ο περιορισμός της κατανάλωσης θερμίδων στον άνθρωπο έχει τις ίδιες επιδράσεις και θετικά αποτελέσματα όπως στα πειραματόζωα, παραμένει ακόμη άγνωστο. Θα αναμένουμε με ενδιαφέρον τα αποτελέσματα των ερευνών στον τομέα αυτό.

Οι ερευνητές στις μέχρι τώρα μελέτες, είναι ομόφωνοι. Μπορούμε να αυξήσουμε τη διάρκεια της ζωής μας, να μεγιστοποιήσουμε τις πιθανότητες για καλή υγεία και ποιότητα ζωής και να καθυστερήσουμε τη γήρανση του δέρματός μας, τρώγοντας άφθονα φρούτα και λαχανικά καθημερινά, αποφεύγοντας το κάπνισμα, προσφέροντας στο σώμα μας όλη την ξεκούραση που χρειάζεται, κάνοντας σωματική άσκηση μερικές φορές την εβδομάδα, αντιμετωπίζοντας σωστά το στρες και αναζητώντας τη συμβουλή του Ιατρού κάθε φορά που απαιτείται.

Γεώργιος Ντούφας
Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος